Kayıtlar

Eylül, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Dikkat, Gastronomi İçerir!!!

Resim
Herkese merhaba nasılsınız? Sanırım tam 3 yıl önce Macaron ile tanıştım. O da şans eseri olmuştu. Sonrasında oradaki macarons d'antoinette standı kapanmıştı. Geçen yıl "Yemek Sepeti" vasıtasıyla eve sipariş vermiştim ama merakla sipariş verdiğim orman meyveleri, narlı olanlar ellerinde kalmadığı için tadamamıştım. Bu sefer istediğim tüm aromalara eriştim. En sevdiğim orman meyveleri ve  bubble gum sakızlı olan. Bu arada bu tatlılar badem unu ile yapılıyor. Yani buğday unu yok.


Bu aralar Avakado zirveye oturdu. İnsta story'lerde, Vloglarda her yerde. Nedeni aslında açık. Sağlık için çok faydalı ve doğal yağlar var. Şimdi benim avakado ile tanışmam yıllar öncesine varıyor. Antalya'dan bir poşet dolusu göndermişlerdi. Ama bazısı olgun bazısı değildi. Biz de tadını beğenmeyip çöpe dökmüştük. 🙈 Şimdi ise tek tek satın alabiliyoruz.  Neyse şimdi "markette olgun avakadoyu nasıl tanırsınız?" derslerine hoş geldiniz.😄 Öncelikli olarak elimdeki renkte olacak. …

Şeftali - Peach

Resim
Geçen hafta akşam üzeri. Yemeğe davetliyiz. Arabamızı marketin önüne park ettik. Ben içinde bekliyorum. Akşam üstü hareketliliğini bilirsiniz. İşten çıkanlar, okuldan dağılan öğrenciler, eve yetişmeye çalışan insanlar.. Tabii biz de gideceğimiz eve eli boş gitmemek için markete uğradık. Ben arabadan inmedim.
Üstü pes paye bir adam çarptı gözüme. Markete girdi bir şeyler aranıyormuş gibi yaptı çıktı. Sonra bırakılan alış veriş arabalarından birini yerine koydu. Önce bu adam acaba burada mı çalışıyor dedim. Sonra adam marketten çıktı ve meyve sebze bölümünün önünde beklemeye başladı. Onu izlediğimden haberi yoktu. Gözleri sürekli aynı noktaya gidip geliyordu. Kafamı yavaşça sağ arkama doğru çevirdim. Bir kadın ve yanında da bir çocuk. Onların da üstü başı kirli ve eski. Sonra adam onların yanına gitti.
Kısa bir süre sonra yaşıtlarından hayli küçük gösteren minik bir kız, markete doğru yürümeye başladı. O kadar sıska ve küçüktü ki bu kadar küçük bir çocuk nasıl yürüyebiliyor diye düşünd…

"Mutlu Olmak İstiyorum."

Resim
Hayattan ne istiyorsun sorusuna cevabın buysa  7 yaşındaki bir çocuk olmalısın. Hayattan bütün beklentim mutlu olmak idi. Dönüp baktığımda çok da mutsuz sayılmazmışım. Tek amacımız mutlu olmak mıydı? İnsanlığın tüm misyonu buymuş gibi yaşamıyor muyuz?
"Mutlu Olmak İstiyorum."  Ne kadar açık ve masum duruyor öyle değil mi? DEĞİL! Bencilce bir cevap.. Sekiz yaşındaki bir çocuk cevabı. Dünyanın kendi etrafında döndüğünü sanan "ben merkeziyetçiliğin" doruklarında bir cevap.  Gerek sosyal medya gerekse reklamlar sanki tek yaşam gayemiz buymuş gibi davranıyor. Sosyal medyada hayatlarımız harika! Her şey dört dörtlük. Mutluluktan ağzımız ayrılıyor. Hiçbir zorluktan geçmiyor, kavga etmiyor, kazık yemiyor, dibe çökmüyoruz. Hangimiz bugün b*k gibiyim adlı bir paylaşım yapıyor? En çirkin halimizi sosyal medyaya neden atmıyoruz? Çünkü atamayız.  Kendimizi varlıklı, huzurlu, aşık, yılın annesi, yılın iş kadını/erkeği göstermeye çalışıyoruz. İşin garibi mükemmel olmayan hayatla…

Pamuk Prenses

Resim
Pamuk Prensesin armut, nar ya da ayva değil de elma yeme sebebini hiç düşündünüz mü?
Orijinal hikayede üvey anne tam üç kez Karbeyaz'ın (Pamuk Prenses) kapısını aşındırıyor. İlkinde kumaş satan kadın gibi geliyor ve Pamuk Prensesi boğduğunu sanıp gidiyor. İkincisinde zehirli bir tarakla iş başında bizim üvey anne.Ama o da işe yaramayınca zehirli bir elma ile gidiyor. Pamuk Prenses güvenmeyince ise elmanın yarısını kesiyor. Zehirli kısmını Pamuk Prenses'e uzatıyor. Pamuk Prenses anında yere yığılıyor.
Cüceler onu öldü zannediyor ve gömmeye kıyamadıklarından camdan bir tabut hazırlayıp nereye gitseler tabutu da taşıyorlar.

Bu arada Amerika'da camdan bir tabut bulunmuş. İçinden 3 yaşlarında minik bir kız çocuğu yatıyormuş. Kızın bedeni hala bozulmamış. Sanırım Pamuk Prenses o.😎  tıklayınız haber için
Neyse masal hayat öpücüğü ile devam etmiyor. Tabut sarsılınca bizim kız uyanıyor. Sonrası düğün. Üvey anne'ye de kızgın demirden bir ayakkabı giydirilip oynatılıyor.  Mutlu …