Ellerim büyüdü avuçlarında


ANNE!
Kadınların ulaştığı en yüksek mertebe. Çünkü bir kadın anne olursa kendinden başkasını daha çok nasıl sever insan onu anlar. Her canlının annesi olduğunun farkına varır. Merhamet şalını omzuna atar. Bilir ki hayvan ya da insan fark etmez bir bebek kolay büyümez. Bir anne çiçeği sever, hayvanları sever, canlıları sever. Yavrusunu her şeyden çok sever. Bir Türk annesi oğlu olursa sevinir. İstediği gibi bir erkek yaratma hamuru eline bulaşmıştır çünkü. Bir kızı olsa sevinir. Ona can yoldaşı gelmiştir. Anneliği, hanımlığı ona ilmek ilmek öğretir. Kızı evlenme çağına gelince eli yüreğindedir annenin. Kızının çeyiziyle, duvağıyla gidişini izler. Oğlu asker olma yaşına varınca ise bilir ki 

"Türkün askeri dönmez geri!" 

Anne, enkey, eniy, ana, aba, mama, ene, ona gibi pek çok adlandırma vardır Türk lehçelerinde.
Hepsi de bize kendi annemizi hatırlatır.  Kimimiz annemizi kaybettik, kimimiz çok zor şartlarda görüyoruz onu kim bilir. Tek bedende idik tam 9 ay. Şimdi ise biz ölene kadar gönüllerimizde taşıyoruz onları.

Ne demiş şair:
beni senin gibi
bir de annem terk etmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan 
çukur





Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

YAŞLI AMCA

Yarı Steril Alan

Aman Ali Rıza Bey Ağzımızın Tadı Kaçmasın